Leuk zelfgemaakt cadeautje voor een vriendin!

Een tijdje geleden heb ik dit cadeautje een paar keer aan familie of een vriendin gegeven en het is mooi om te maken en om te geven!

 

Het is een leuk potje met daarin allemaal briefjes met mooie en bemoedigende uitspraken en teksten uit de Bijbel. Het is de bedoeling dat diegene aan wie je het cadeautje geeft, er regelmatig een briefje uitpakt. Bijvoorbeeld iedere week of dag èèn, of wanneer diegene wat bemoediging nodig heeft. Ik noem het daarom ook wel 'een bemoedigingspotje'. 

 

Ik heb geprobeerd om bij het maken van de potjes teksten uit de Bijbel en uitspraken op de briefjes te schrijven die bij de persoon pasten aan wie ik het ging geven. Ik heb naast de Bijbelteksten bijvoorbeeld ook verschillende uitspraken uit dit en dit bericht gebruikt.  Je bent even bezig met schrijven, maar dat is niet erg want je wordt er zelf ook weer door gezegend.   

 

Het potje op de foto is erg klein, maar ik geloof dat ik er met gemak wel iets van 40 briefjes in heb kunnen vouwen en er passen er nog veel meer in. Ik gebruikte deze labeltjes voor aan het potje.

 

Op internet (Pinterest) kun je ook heel veel ideeën vinden om van een glazen potje zelf een mooi potje te maken en dat is eigenlijk nog leuker dan dat je het koopt. Je vind daar ook nog heel veel labeltjes om uit te printen:

 

 

 

 

Zomaar even een ideetje, misschien vind je het leuk om er een vriendin blij mee maken ;-).

 

 

Gedachten over ouder worden....

Vorige week stond in het teken van het overlijden van de lieve oma van mijn man. Rondom deze gebeurtenis komt regelmatig de vraag bij me op hoe het zal zijn als ik zelf zo oud mag worden. Ik moet er vooral vaak aan denken hoe ik dan terug zal kijken op mijn leven.

Als ik een oud omaatje ben en terugkijk op mijn leven...
Met welke dingen zou ik blij zijn dat ik daar zoveel tijd aan heb gegeven?
En welke dingen die ik nu doe, zullen dan eigenlijk helemaal niet meer zo belangrijk zijn?
Wat heeft echt waarde en wat is echt van betekenis?

Ik denk dat ik het jammer zou vinden dat ik soms te druk ben geweest met een schoon huis, met piekeren, met niet zulke belangrijke afspraken en ook dat ik niet altijd even vriendelijk ben geweest tegen de mensen van wie ik zoveel houd.... En zo zijn er nog zoveel dingen meer. Maar ik denk dat ik blij zal zijn met al die keren dat ik de tijd heb genomen om mijn Bijbel open te doen en te lezen en te bidden om aan Zijn voeten te zitten en net als Maria het beste deel te kiezen. En ook met die keren dat ik geknuffeld of gespeeld heb met mijn zoontje, terwijl er eigenlijk nog een was opgehangen moest worden (niet dat het huishouden niet belangrijk is, maar vaak is knuffelen en spelen even belangrijker en die was komt uiteindelijk altijd wel goed). En die keren dat ik de tijd heb genomen om naar iemand te luisteren en te bidden die dat nodig had, terwijl ik eigenlijk voor mijn idee helemaal geen tijd had....

Soms is het zo goed om er even aan te denken wat nog van waarde zal zijn van alle dingen die ik doe als ik oud ben geworden. Welke dingen hebben eeuwigheidswaarde en wat zullen dierbare herinneringen zijn? Het helpt me om te beseffen dat mijn tijd kostbaar is en dat niet alle dingen die ik soms zo belangrijk vind echt zo belangrijk zijn...

Toen ik bij oma op bezoek was aan het einde van haar leven, bewoog mijn kindje regelmatig in mijn buik en voelde ik het nieuwe leven: wat een contrast met oma. Bij het zoeken naar een plaatje bij deze blog kwam ik bovenstaande foto tegen op internet. Het jonge en oude leven samen. Een mooie foto vind ik het. Ik geloof dat elke fase van het leven iets moois heeft. Ook de ouderdom. Er zijn oudere vrouwen die zo mooi zijn, die stralen van de liefde van de Heere met wie ze al zo lang door het leven mogen wandelen. En die een levenswijsheid bezitten die ik op mijn leeftijd nog helemaal niet kan bezitten.

Wat moet het mooi zijn om aan het einde van je leven te mogen weten, dat je door de genade van de Heere, niet tevergeefs hebt geleefd en dat je dagen van waarde zijn geweest. Dat je mocht wandelen door Zijn liefde en mocht uitdelen van Zijn genade, dat je mag weten dat je straks naar Hem toe mag en dat het goed is. 

Wat een vreugde als je tegen je (klein) kinderen of tegen de mensen om je heen kunt zeggen: 'De Heere is zo goed voor mij geweest, iedere dag weer.' En dat ook al ben je oud en misschien wel ziek, je ogen zullen stralen van Zijn genade in je leven. Ik weet dat we dat niet zelf kunnen bereiken, daar hebben wij Zijn kracht voor nodig. Maar die wil Hij ons geven als we er om vragen, als we 10, 30 of 40 zijn, maar ook als we 80 of 90 jaar mogen worden. Wij zijn zwakke mensen (dat heb ik vorige week weer zo duidelijk ervaren), maar Hij is machtig:

Leid mij, Heer, o machtig Heiland
door dit leven aan uw hand.
Ik ben zwak, maar Gij zijt machtig,
wees mijn Gids in 't barre land.
Gij mijn Sterkte, Gij mijn Leider,
vul mij met Uw Geest steeds meer,
vul mij met Uw Geest steeds meer.
 
Laat mij zijn een Godsgetuige,
sprekend van U meer en meer.
Leid mij steeds door Uwe liefde,
groeiend naar Uw beeld, o Heer.
Brood des levens, Brood des hemels,
voed mij dat ik groei naar U,
voed mij dat ik groei naar U.
 
Laat door mij uw levend water,
vloeien als een klare stroom.
O, Heer Jezus, 't wordt steeds later
dat uw Geest over allen koom'.
Machtig Heiland, mijn Verlosser,
kom, Heer Jezus, in Uw Kracht
kom, Heer Jezus, in Uw kracht.

Een hulpmiddeltje voor een diepgaand gesprek in je huwelijk

Mijn man en ik merkten een tijdje geleden een aantal keer dat het soms heel lastig kan zijn om niet langs elkaar heen te leven. Misschien herken je dat wel. Je kunt soms allebei zo druk zijn met je eigen bezigheden, dat je niet toe komt aan een echt goed gesprek en dat is niet goed.

 

Daarom hebben wij een aantal vragen bedacht die we eens in de zoveel tijd aan elkaar willen stellen. Wij proberen dit nu regelmatig  te doen en het helpt vaak goed. Opeens begrijp je elkaar weer beter en kom je samen bij de dingen die echt belangrijk zijn. Op die manier zijn deze vragen voor ons een handig hulpmiddeltje voor een goed en diepgaand gesprek.

 

Het is het mooist als je de vragen samen met je man bedenkt zodat het echt jullie persoonlijke vragen worden. Dat werkt denk ik ook beter. En probeer echt momenten van samenzijn te vinden. Het kan soms lastig zijn (zeker als je bijvoorbeeld meerdere of oudere kinderen hebt) maar het is het zeker waard! Hieronder een aantal vragen die je misschien zou kunnen gebruiken:

 1) Wat heeft je de afgelopen tijd het meest beziggehouden?

            * Waar heb je het meest aan gedacht?
            * Hoe komt dat?

 2) Is er iets waar je je zorgen over maakt?

            * Waar loop je tegenaan?

            * Neemt het je in beslag?

3) Hoe ben je met je tijd en prioriteiten omgegaan?

            * Waarom heb je het zo gedaan?

            * Moeten er dingen anders, wat wil je veranderen?

4) Hoe was/is je stille tijd?

            * Kun je je gedachten bij je gebed en Bijbellezen houden?

            * Heeft de Heere je iets duidelijk gemaakt of iets geleerd tijdens je stille tijd?

5) Vertel je de dingen die in je zijn?

            * Wat zou je nu nog willen/moeten vertellen wat de ander nog niet weet?



6) Is er nog iets wat je moeilijk of juist mooi vind in de relatie en het contact onderling?

            * Bij iets moeilijks: hoe zou je de ander hierin kunnen helpen?
           

7) Als je kinderen hebt: hoe gaat het met ze?

            * Zijn er dingen waar je tegenaan loopt in de opvoeding?

            * Zijn er nieuwe ontwikkelingen?

 

8) Loop je met vervelende gevoelens?

            * Welke?

            * Hoe komt dat?

            * Hoe zou dat over kunnen gaan en kan de ander hierin nog helpen?

 

9) Waar gaan we de komende tijd concreet op letten en aan werken?  

 

Aan het eind van dit berichtje nog even een mooie uitspraak die ik een tijd geleden vond in een klein Zuid-Afrikaans boekje (tijdens het stoffen van de boekenplanken;-)). In dit boekje vond ik deze spreuk:

Ware liefde is nie blind nie. Ware liefde zien alles en hoe aan om lief te hê.

(Ware liefde is niet blind. Ware liefde ziet alles en blijft toch lief hebben.)

Pastasalade met basilicumolie

Van een vriendin kreeg ik het recept voor deze pastasalade met basilicumolie toegestuurd en ik heb hem gisteren klaargemaakt. Hij is best wel prijzig, maar erg lekker en leuk om te maken voor als je bijvoorbeeld iemand te eten krijgt. Verder is het een enorme bak vol, dus je kunt er eventueel ook later in de week nog een keertje van eten en dat scheelt natuurlijk wel weer. Hieronder het recept voor ongeveer 8 personen:

Benodigdheden:
400 gram farfalle of fusilli
2-3 tenen knoflook
6 eetlepels olijfolie
30 gram basilicum (Ik heb zelf minder gebruikt en dat smaakte ook erg lekker. Je kunt een bakje kopen maar ook een eigen plantje gebruiken)
Peper en zout
25 gram pijnboompitten
250 gram cherrytomaten
590 gram gegrilde paprika's (Bij de Albert Heijn heb je ze bijvoorbeeld in een pot van ongeveer 295 gram)
Bakje witte kaas (blokjes) of feta kaas
Gerookte kipreepjes
75 gram rucola

Bereiding:
Kook de pasta volgens aanwijzingen op de verpakking beetgaar. Giet het daarna af en spoel onder koud water.
Maal met een staafmixer of keukenmachine de knoflook met de olie en het basilicum fijn. Breng op maak met peper en zout.
Rooster de pijnboompitten in een koekenpan zonder olie of boter goudbruin.
Halveer de cherrytomaten en snijd de gegrilde paprika's in kleine stukjes.
Meng de pasta met de basilicumolie, pijnboompitten, cherrytomaten, stukjes gegrilde paprika, witte kaas en gerookte kipfilet.

Dek de pastasalade af en zet hem tot gebruik in de koelkast. Haal hem 1 uur voor serveren uit de koelkast en meng de rucola door de salade. Eventueel kun je er nog geraspte kaas (Grana Padano) over strooien. 

Het is erg lekker als je bij de maaltijd naast deze salade ook iets warms hebt. Wij aten het gisteren met stokbrood, deze tomatensoep en rundvleessalade. Je kunt het bijvoorbeeld ook eten in combinatie met een hartige taart.

Nog een tip voor als je twee keer met de salade wilt doen: maak de sla in 2 bakken klaar, zodat je in de bak die je voor de volgende keer wilt gebruiken een uur van te voren verse rucola kunt toevoegen.


Een blog over kinderkleding

Ik kan er altijd zo van genieten om kleren te kopen en uit te zoeken voor mijn zoontje en daar is op zich niets mis mee natuurlijk. Alleen moet je wel een beetje oppassen dat je niet blijft kopen, kopen en kopen....;-).

Een broek met bretels vind ik
superleuk ;-). 

Het is helemaal niet nodig om zoveel geld aan kleding uit te geven en je kunt het vaak voor veel mooiere doelen gebruiken. Daarom heb ik voor mezelf de volgende dingen bedacht en het werkt! Ik kan nu gewoon leuk en bewust kleren kopen zonder dat ik enorm duur of veel koop. Dan blijft het tenminste ook echt leuk en kan ik er van blijven genieten zonder dat ik het idee heb dat ik op een verkeerde manier mijn geld uitgeef of dat het te belangrijk voor me wordt.

* Ik koop alleen dingen die ik echt mooi vind. Als ik ergens over twijfel dan doe ik het gewoon niet, want meestal vind ik het dan toch niet leuk als ik het uiteindelijk in huis heb.

Donkerblauw met wit is
eigenlijk altijd wel goed bij
mij ;-).

* Ik koop dure kleding tweedehands. Ik vind voor jongens stoer erg leuk, maar ik heb ook best wel een beetje een klassieke smaak. (Donker)blauw, wit, grijs enzo en dat valt vaak wat duurder uit. Daarom vind ik het ideaal om regelmatig naar een tweedehands kledingwinkel te gaan. Het liefst koop ik het namelijk gewoon in de winkel, in plaats van op Marktplaats. Dan kun je het gelijk zien en weet je zeker dat het leuk is en er nog mooi en schoon uitziet. Ik heb nu twee winkels waar ze veel tweedehands kleding verkopen van helemaal mijn smaak. Die houd ik altijd goed in de gaten, ook voor de aanbiedingen. Ik heb daar al heel vaak hele leuke en goedkope dingen kunnen krijgen die er nog prachtig (eigenlijk als nieuw) uitzien, maar dan wel heel goedkoop. Echt leuk is dat. Dus misschien kun je eens kijken of er in jouw buurt ook zo'n tweedehands kledingwinkel is! Ook kijk ik regelmatig even bij de goedkopere winkels zoals H&M, Wibra, Zeeman en dan koop ik ook voor niet al teveel geld.

Een eenvoudig
overhemdje van de
H & M, maar wel
heel leuk.

* Genoeg is genoeg! Als ik wil dan kan ik blijven kopen, want ze hebben zoveel leuke dingen in de winkels! Of ik zie weer iets heel leuks bij een ander jongetje ;-). Toch heb ik gemerkt dat als ik maar blijf kopen ik daar niet blij van wordt. Het kan dan al snel te belangrijk worden hoe mijn kind eruit ziet en ik ben er ook nog eens veel tijd mee kwijt. Het maakt mij veel gelukkiger om tevreden te zijn en te stoppen met kopen als ik genoeg heb. En dat doe ik nu dus ook gewoon. Als ik genoeg zomerkleren heb blijf ik niet steeds winkelen of ga ik ook niet nog meer zomerkleren kopen omdat ik ze zo leuk vind. 

* Ik houd een uitgavenlijstje bij. Als ik nieuwe kleding heb gekocht voor mijn zoontje, schrijf ik dit thuis meteen op zodat ik precies weet hoeveel geld ik uitgeef aan de kleding. Anders bestaat het gevaar dat je denkt dat je nog niet zoveel hebt uitgegeven, maar als je dan alles op een rijtje gaat zetten is het toch meer dan je denkt!

* Ik ben blij met de dingen die ik heb. Juist omdat ik niet te veel kleding heb voor mijn zoontje, niet heel duur en bewust koop hoef ik geen schuldgevoel te hebben als ik naar zijn kleren kijk. Ik kan en mag er oprecht blij mee zijn!

Nu nog even een paar leuke fotootjes aan het eind...

Dit is een al wat oudere foto van Kaleb van afgelopen zomer. Ik vind het petje wat hij op heeft zo leuk, het is van de H&M. Alleen: helaas meneer trok het steeds van zijn hoofd. Maar deze foto met pet heb ik in ieder geval ;-).

 

Lopen achter de loopauto is op het moment helemaal geweldig. Dit broekje met bretels heeft hij deze winter heel vaak aangehad met een leuk overhemdje erop.

 

Hier mocht Kaleb even de bril van zijn tante op. Is het niet een heus professortje zo?

 

 

Zelfaanvaarding

Afgelopen zaterdag was er op de Bijbelschool een  les over zelfaanvaarding. Dit kan soms best wel eens een moeilijk onderwerp zijn: aanvaard jij jezelf zoals je bent?

Denk eens even na over de volgende vraag:
Hoe zou jij het volgende zinnetje afmaken (heel eerlijk zijn!): 'Ik zou mezelf aanvaarden als....'
Wat je op de puntjes hebt ingevuld laat zien waar jij volgens jezelf aan moet voldoen om tot zelfaanvaarding te komen en welke criteria jij daarvoor gebruikt.

Er is namelijk altijd een bepaalde norm of criteria waaraan wij onszelf toetsen. Dit is als het ware een soort meetlat waar wij ons leven naast leggen. Dit kunnen de volgende criteria zijn:

* Lichamelijke criteria. Hierbij gaat het om het uiterlijk. Je kunt jezelf aanvaarden als je mooi bent, als je slank bent, als je er leuk uitziet of als je een gezond en sterk lichaam hebt. Je uiterlijk en je lichaam bepalen je zelfwaarde.

* Psychosociale criteria. Denk hierbij aan:
- Je bezittingen en of je rijk of arm bent.
- Je talenten en vaardigheden.
- Opvoeding en emotioneel welbevinden. Opvoeding heeft een grote invloed op het vermogen om jezelf te aanvaarden. Als je vroeger veel het volgende zinnetje hebt gehoord: 'Jij deugt nergens voor'  en je laat dat je meetlat zijn voor zelfaanvaarding, dan krijg je moeite om jezelf te aanvaarden.
- Sociale rollen en verwachtingen. Denk hierbij aan de hoeveelheid vrienden die je hebt, of je ergens bij hoort en of je aan bepaalde verwachtingen van mensen voldoet. Het kan ook zijn dat je je waarde laat bepalen door je man of kinderen, of dat je je juist minderwaardig voelt omdat je geen man en/of kinderen hebt.

* Geestelijke criteria
Hierbij gaat het om het niveau van het geestelijk leven. Hoe hoog ben je geklommen op de ladder van geestelijkheid? En groei je goed genoeg in je geestelijke gaven en talenten? Het lijkt misschien alsof deze criteria heel goed en geestelijk zijn, maar in werkelijkheid is ook dit een ongezonde basis voor zelfaanvaarding. Zeker als je jezelf toetst aan het ideaal van God, kom je erachter dat je daar nooit aan kan voldoen. De hoge eisen van Zijn wet confronteren je ermee dat je niet in staat bent om Hem te behagen. God is altijd hoger dan de hoogste trede die je in dit leven kunt bereiken!

Maar wat is dan wel een gezonde criteria voor zelfaanvaarding? Hoe kunnen wij onszelf aanvaarden?

Het antwoord is dat onze zelfaanvaarding niet in iets van onszelf ligt, maar in God. Als je door God bent aanvaard, heb je genade gevonden in Zijn ogen en vind Hij je leven kostbaar. Niet om iets wat jij doet of een bepaalde prestatie die jij hebt geleverd. Als je Zijn kind bent heeft Hij je namelijk lief omwille van iets in Hemzelf, niet door iets in jou. God houdt van ons door Zijn goedheid, door Wie Hij is. Hij houdt van ons omdat Hij er Zelf voor heeft gekozen om ons lief te hebben.

Wanneer je een kind van God bent dan ben je met Christus bekleed, je bent een nieuwe schepping en je identiteit ligt in Christus. De kern van wie je bent is Christus. Niet meer jij leeft, maar Christus leeft in jou (Galaten 2:20). Dat is de basis waarop je aanvaard bent.

Niet meer jijzelf staat dan centraal, maar Hij staat centraal. En omdat je mag weten dat je door God aanvaard bent, mag je ook jezelf aanvaarden en in geloof de werken die Hij voor jou heeft voorbereid uitvoeren. Je bent dan vrij van allerlei vermoeiende en op jezelf gerichte vragen als: 'Zie ik er wel goed genoeg uit? Hoe komen mijn man/kinderen over op anderen? Heb ik wel de juiste vrienden? Wat vinden andere van mij en voldoe ik aan hun voorwaarden?' Met die vragen hoef je niet meer bezig te zijn, want die zijn niet de basis waarop jij aanvaard wordt. In plaats daarvan mag je heerlijk rusten in Zijn aanvaarding en vandaaruit vrucht dragen zodat je Hem alle eer geeft!

P.S. Als zelfaanvaarding echt een lastig punt is in je leven kun je misschien het boekje 'Zelfaanvaarding' van Jef de Vriese eens lezen (kost maar 3 euro ;-)). Dit boekje en de les op de Bijbelschool heb ik gebruikt om bovenstaand stukje te schrijven.

Letten op je lichaamshouding tijdens huishoudelijk werk

Omdat ik een aantal weken geleden weer flink last van mijn bekken en onderrug kreeg, ben ik een aantal keren naar de fysiotherapie geweest. Dit heeft gelukkig wel geholpen, al blijft het een zwak plekje. Ik moet daarom goed letten op mijn (rug) houding tijdens het huishoudelijk werk. Daarvoor heb ik allerlei tips meegekregen van mijn fysiotherapeut en ook het boekje 'Een steuntje in de rug' geschreven door A.J.F. Mink en M.J.H. Mink- van Rosmalen. Omdat ik wel eens van andere vrouwen hoor dat ze ook snel last hebben van hun bekken of rug, zal ik hieronder (met toestemming van de schrijvers) een paar tips met plaatjes uit het boekje meegeven. Het rood afgebeelde poppetje geeft steeds de foute houding aan en het blauwe poppetje de goede houding:

* Let op dat je regelmatig van houding veranderd tijdens je werk.

* Wissel de staande met de zittende houding af.

* Kantel in de staande houding regelmatig je bekken.

* Breng regelmatig je gewicht van het ene been over op het andere been.

* Plaats zo nu en dan de ene of andere voet wat hoger dan de andere. Als je kookt kun je bijvoorbeeld af en toe een voet op een krukje zetten of aan de binnenkant van een kastje wat je open hebt gezet. (Moet je alleen opletten voor grijpende handjes in open kastjes van kleine dreumesen zoals hier het geval is ;-))

* Werk op juiste werkhoogte en werk met de handen dicht bij het lichaam, zoals op het plaatje:

* Bij stofzuigen let je erop dat je rechtop werkt, als je de slang zo houd als het blauwe poppetje dan helpt dat om de goede houding vast te houden:

* Als je bijvoorbeeld strijkt of aan het schoonmaken bent, zet dan de mand met strijkgoed of je schoonmaakemmer op een verhoging, zodat je niet steeds hoeft te bukken:

* Zware boodschappentassen tillen is niet goed voor je rug. Zorg er in ieder geval voor dat je de zwaarte over twee tassen verdeelt (balans) en dat je rechtop loopt:

* Als je je bed opmaakt, doe het dan op de manier van het blauwe poppetje. Het opmaken zittend doen, in plaats van staand, helpt in ieder geval al veel:

* Als je iets zwaars tilt, let er dan op dat je eerst door de knieën gaat. Houd je rug gestrekt en de armen dicht bij het lichaam en druk je dan op vanuit het achterste been. Blijf de rug gestrekt houden en neem het gewicht over op het andere been. Verplaats de last dicht tegen het lichaam zoals op het plaatje. Zelf onthoud ik de volgende twee dingen als ik bijvoorbeeld mijn zoontje optil:
1. Door de knieën
2. Je last dicht bij het lichaam houden
Dat scheelt al veel!

 

* Als je een licht voorwerp moet oprapen (bijvoorbeeld speelgoed) hoef je niet steeds door de knieën te gaan, dat kan handiger en sneller op de twee manieren van het blauwe poppetje:

* Ga je bed in en uit op de manier van het blauwe poppetje. Op de rode manier forceer je juist je rug. Ik rol nu dus tegenwoordig (als ik er erg in heb) mijn bed in en uit ;-).

* Als laatste nog even de goede sta en zit - houding:

Het lastigste vind ik zelf om er heel de dag door erg in te houden. Ik weet het wel, maar als ik van alles aan het doen ben ga ik vaak snel door en vind ik het lastig er steeds op te letten. Hopelijk is het maken van deze blog ook voor mezelf weer even een goede aansporing ;-).

Eenvoudig haakpatroon voor een mooi dekentje!

 

 

 

Al heel lang wilde ik graag beginnen met haken en een paar weken geleden heeft mijn schoonmoeder me een leuk patroon aangeleerd voor een dekentje. Sindsdien ben ik de hele tijd tussendoor aan het haken, in het begin kon ik bijna niet stoppen. Je kunt het overal mee naar toe nemen, ook als je bijvoorbeeld op visite gaat, want als je het patroon eenmaal door hebt gaat praten en haken prima tegelijk.

Ik ben dus begonnen met het dekentje wat je boven op de foto ziet. Het wordt een baby-dekentje. Als we een meisje krijgen voor ons eigen kindje (maar dat weten we (nog) niet) en anders wordt het voor iemand anders of bewaar ik het. Maar ik had gewoon zin om een roze dekentje te gaan maken ;-).

Het is een heel eenvoudig patroon wat je zo door hebt en je hebt maar drie steken nodig om dit te maken. Hieronder geef ik het patroon door voor als je er ook zin in hebt gekregen!

Je hebt maar drie verschillende soorten steken nodig voor heel dit dekentje.
- een losse
- een vaste
- een stokje
Klik hier voor een YouTube filmpje waar deze drie steken worden uitgelegd. Als je deze drie steken kunt haken, kun je het hele dekentje maken.

Hier komt het patroon:

Eerste rij: een hele rij losse steken. Mijn dekentje heeft een lengte van ongeveer 80 cm, maar je kunt doen wat je leuk vind. Let er wel op dat het aantal losse steken deelbaar is door 5, anders kom je niet uit met het patroon! Even goed tellen dus!

Omdraaien

Tweede rij: 2 losse overslaan en 5 stokjes in de 3e losse zodat je een boogje krijgt - 2 losse overslaan  en dan 1 vaste in de 3e losse - 2 losse overslaan en dan 5 stokjes in de 3e losse zodat je een boogje krijgt - 2 losse overslaan en dan 1 vaste in de 3e losse - dit steeds herhalen tot de rij af is (Als het goed is eindig je deze rij met 2 losse overslaan en dan 1 vaste in de 3e losse)
Omdraaien

Derde rij: Alleen aan het begin van deze rij 5 losse - een vaste in het 3e stokje - 2 losse en dan een stokje tussen de boogjes in de vaste - 2 losse en dan een vaste in het 3e stokje - 2 losse en dan een stokje tussen de boogjes in de vaste - dit herhalen tot de rij af is (Als het goed is eindig je deze rij met een stokje tussen de boogjes in de vaste)
Omdraaien
Herhaal nu om de beurt de tweede rij en de derde rij heel veel keer. Officieel is het dekentje vierkant, maar je kunt het zo groot maken als je zelf wilt natuurlijk.

 

Als ik het zo lees dan ziet het er wel een beetje ingewikkeld uit, maar dat is het niet. Je moet het gewoon even uitproberen en je kunt met haken heel makkelijk en snel een stukje uithalen. Als je iets niet snapt mag je het natuurlijk ook altijd vragen ;-).

Hieronder nog een keer een foto van wat dichterbij, zodat je het patroon wat beter kunt zien. Het zijn eigenlijk gewoon allemaal boogjes boven elkaar: